Het is half één 's nachts. Compleet gesloopt loop ik naar Jefta's kamer. Ik tref hem al mopperend en sabbelend op zijn handjes aan. De boodschap is duidelijk: hij wil eten. Eerlijk gezegd ben ik een beetje wanhopig. Sliep ons mannetje de afgelopen week bijna het klokje rond, de laatste nachten komt hij een keer of twee per nacht voor een voeding. Zo ook deze nacht; om vijf uur heeft meneer wederom honger. "Wat is er toch met je aan de hand?", vraag ik Jefta met tranen in mijn ogen.
Ik begrijp er helemaal niets van. Niet alleen 's nachts, maar ook overdag wil Jefta vaker drinken. Een keer of zeven à acht per dag is echt geen uitzondering. Niet dat ik dit tegen de mensen om me heen vertel. Nee... op opmerkingen als "Je moet hem gewoon laten huilen" of "Misschien heb je niet genoeg melk meer" zit ik nu echt niet te wachten. Maar wat moet ik dan wel doen? Na alles geprobeerd te hebben besluit ik op Google in te tikken: baby, vier maanden, drinkt ineens veel. De zoekresultaten die op mijn scherm verschijnen hebben één woord gemeen: viermaandendip.
Viermaandendip? Daar heb ik nog nooit van gehoord. Ik begin driftig te lezen. Baby komt veel vaker voor voeding: check. Baby drinkt onrustig: check. Borsten voelen leeg: check. Moeder en kind zijn gefrustreerd: check, check, check! Ja hoor, we hebben hem: de beruchte viermaandendip. Het heeft een naam, hoera!
Nog nooit was ik zo gelukkig met een dip. Mijn man is de eerste die het hele verhaal te horen krijgt. Mijn moeder vertel door de telefoon wat er aan de hand is. En de rest van de wereld praat ik via de social media uitgebreid bij. Laat iedereen het horen: het ligt niet aan mij, het ligt niet aan ons kind... we hebben gewoon een dipje!
Het is half één 's nachts. Compleet gesloopt loop ik naar Jefta's kamer. Ik tref hem al mopperend en sabbelend op zijn handjes aan. De boodschap is duidelijk: hij wil eten. Ik haal hem uit zijn bedje en spreek hem vriendelijk toe: "Geeft niets vent, kom maar lekker wat drinken bij mama. We hebben ons viermaandendipje. Nog even volhouden kereltje. Het gaat vanzelf weer over..."