We hebben een schoonmaker in dienst. Het is een klein blond mannetje met blauwe ogen en een ietwat ondeugend bekje.
Het begint 's ochtends al, zodra hij wakker wordt. Onder een luid 'Ohoooooh!' vliegen zijn knuffels één voor één zijn bedje uit, gevolgd door de dreun van zijn flesje water. Zodra hij op de commode ligt, moeten ook de spullen daar eraan geloven: alle huisraad wordt vakkundig over de rand gewerkt.
Dan volgt het moment dat hij ontdekt dat de wc-deur openstaat (Wáárom vergeet ik dat ding ook iedere keer dicht te doen?!). Met een beetje geluk ontdek ik net op tijd dat hij aan het schoonmaken geslagen is. Is dat niet het geval, dan ben ik gegarandeerd een paar wc-rollen lichter en sta ik met een vies gezicht tampons - gelukkig nog in het plastic - uit de toiletpot te vissen.
Onlangs probeerde ik van de nood een deugd te maken en Micha werkelijk te laten helpen bij het schoonmaken. Een ontzettend goed idee, als je het hem zou vragen. Meehelpen de was in de droger te doen bleek favoriet. De spullen er achter mijn rug om weer uitvissen was nóg leuker En ook het schoonmaken van de douche was erg in trek. Het stiekem leegknijpen van de shampoofles droeg hier vast aan bij....
Als ik na een dagje schoonmaken de balans opmaak, staan we zwaar in de min: niets is écht goed schoongemaakt, ik ben een paar wc-rollen lichter en de shampoofles is soort van leeg. In plaats van te balen van deze score, besluit ik het eens een keer van de positieve kant te bekijken: erg efficiënt is deze dag niet geweest, maar we hebben wél plezier gehad. En ach… dat is toch ook heel wat waard?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten